कौतुक - पदावली

४५  आता विसाव्याचे क्षण  आता विसाव्याचे क्षण  माझे सोनियाचे मणी  सुखे गोवित ओवित  त्याची ओढतो स्मरणी  काय सांगावे नवल  दूर रानीची पाखरे  ओल्या अंगणी नाचता  होती माझीच नातरे  कधी होती डोळे ओले  मन माणसाची तळी  माझे पैलातले हंस  डोल घेती त्याच्या जळी  कधी पांगल्या प्रेयसी  जुन्या विझवून चुली आश्वासती येत्या जन्मी  होऊ तुमच्याच मुली  मणी ओढता ओढता  होती त्याचीच आसवे  दूर असाल तिथे हो  नांदतो मी तुम्हांसवे

 ४४  हे शारदे मां  अज्ञानता से हमें तार दे माँ हे शारदे माँ, हे शारदे माँ हे शारदे माँ, हे शारदे माँ अज्ञानता से हमें तार दे माँ हे शारदे माँ॥ तू स्वर की देवी, ये संगीत तुझसे हर शब्द तेरा है, हर गीत तुझसे हम है अकेले, हम है अधूरे तेरी शरण हम, हमें प्यार दे माँ हे शारदे माँ, हे शारदे माँ अज्ञानता से हमें तार दे माँ॥ मुनियों ने समझी, गुणियों ने जानी वेदों की भाषा, पुराणों की बानी हम भी तो समझे, हम भी तो जाने विद्या का हमको अधिकार दे माँ हे शारदे माँ, हे शारदे माँ अज्ञानता से हमें तार दे माँ॥ तू श्वेतवर्णी, कमल पर विराजे हाथों में वीणा, मुकुट सर पे साजे मन से हमारे मिटाके अँधेरे हमको उजालों का संसार दे माँ हे शारदे माँ, हे शारदे माँ अज्ञानता से हमें तार दे माँ॥