२७ . निंबोणीच्या झाडामागे चंद्र झोपला गं बाई

 २७ . निंबोणीच्या झाडामागे चंद्र झोपला गं बाई


निंबोणीच्या झाडामागे चंद्र झोपला गं बाई
आज माझ्या पाडसाला झोप का गं येत नाही ।।धृ०।।

गाय झोपली गोठयात घरटयात चिऊताई
परसात वेलीवर झोपल्या गं जाई जुई
मिट पाकळ्या डोळ्यांच्या गाते तुला मी अंगाई ।।१।।

देवकी नसे मी बाळा भाग्य यशोदेचे भाळी
तुझे दुःख घेण्यासाठी केली पदराची झोळी
जगावेगळी ही ममता जगावेगळी अंगाई ।।२।।

रित्या पाळण्याची दोरी उरे आज माझ्या हाती
स्वप्न एक उधळून गेले माय लेकराची नाती
हुंदका गळ्याशी येता गाऊं कशी मी अंगाई ।।३।।

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

४५ आता विसाव्याचे क्षण

४५  आता विसाव्याचे क्षण  आता विसाव्याचे क्षण  माझे सोनियाचे मणी  सुखे गोवित ओवित  त्याची ओढतो स्मरणी  काय सांगावे नवल  दूर रानीची पाखरे  ओल्या अंगणी नाचता  होती माझीच नातरे  कधी होती डोळे ओले  मन माणसाची तळी  माझे पैलातले हंस  डोल घेती त्याच्या जळी  कधी पांगल्या प्रेयसी  जुन्या विझवून चुली आश्वासती येत्या जन्मी  होऊ तुमच्याच मुली  मणी ओढता ओढता  होती त्याचीच आसवे  दूर असाल तिथे हो  नांदतो मी तुम्हांसवे
Read more

४१ . पसायदान

 ४१ . पसायदान  आतां विश्वात्मकें देवें । येणें वाग्यज्ञें तोषावें ।  तोषोनि मज द्यावें । पसायदान हें ॥ १ ॥ जे खळांची व्यंकटी सांडो । तयां सत्कर्मीं रती वाढो |  भूतां परस्परें जडो। मैत्र जीवांचें ॥ २ ॥ दुरिताचें तिमिर जावो । विश्व स्वधर्म सूर्यें पाहो ।  जो जें वांछील तो तें लाहो । प्राणिजात ॥ ३ ॥ वर्षत सकळमंगळीं । ईश्वर निष्ठांची मांदियाळी ।  अनवरत भूमंडळीं । भेटतु  भूतां ॥ ४ ॥ चलां कल्पतरूंचे आरव । चेतना चिंतामणीचें गांव ।  बोलते जे अर्णव । पीयूषाचे ॥ ५ ॥ चंद्रमे जे अलांछन । मार्तंड जे तापहीन ।  ते सर्वांही सदा सज्जन । सोयरे होतु ॥ ६ ॥ किंबहुना सर्वसुखीं । पूर्ण होऊनि तिहीं लोकीं ।  भजिजो आदिपुरुखीं । अखंडित ॥ ७ ॥ आणि ग्रंथोपजीविये । विशेषीं लोकीं इयें ।  दृष्टादृष्ट विजयें । होआवें जी ॥ ८ ॥ येथ म्हणे श्रीविश्वेशरावो । हा होईल दानपसावो ।  येणें वरें ज्ञानदेवो । सुखिया झाला ॥ ९ ॥
Read more

४० . जिनके ओजस्वी वचनों से, गूँज उठा था विश्व गगन

 ४० .  जिनके ओजस्वी वचनों से,  गूँज उठा था विश्व गगन जिनके ओजस्वी वचनों से, गूँज उठा था विश्व गगन ।  वही प्रेरणा पुंज हमारे , स्वामी पूज्य विवेकानंद ॥ ध्रु ० ॥  जिनके माथे गुरुकृपा थी, दैविक गुण आलोक भरा ।  अद्भुत प्रज्ञा प्रकटी जग में, धन्य धन्य यह पुण्य धरा ।  सत्य सनातन परम ज्ञान का, जो करते अभिनव चिंतन ॥ १ ॥  जिनका फौलादी भुजबल था, हर संकट में सदा अटल ।   मर्यादित, तेजस्वी जीवन, सजग समर्पित था हर पल ।  हो निर्भय जो करे गर्जना, जिनके अन्तस दिव्य अगन ॥ २ ॥  जिनके रोम रोम में करुणा, समरस जनजीवन की चाह । नष्ट करे सारे भेदों को, सेवाव्रत ही सच्च्ची राह ।  दरिद्र ही नारायण जिनका, हर धड़कन में अपनापन ॥ ३ ॥  जिनके मन था स्वप्न महान, हो भारत का पुनरुत्थान ।  जीवनदीप जलाकर पायें, गौरवमय - वैभव, सम्मान ।  जगती में सब सुखद-सुमंगल, बहे सुगन्धित मुक्त पवन ॥ ४ ॥ 
Read more